Pozostać „prawdziwym” (Rester „Vrai” w języku francuskim)

To prawdopodobnie jedna z najważniejszych rzeczy w życiu.
Jak możemy być sobą, jeśli nie jesteśmy szczerzy wobec siebie i innych wokół nas?

Pozostawanie wiernym sobie i trzymanie się prawdy to prawdopodobnie sposób na uniknięcie „sztuczności”, który pomaga nam pozbyć się „pokerowej twarzy” i zachować naturalność pomimo problemów, takich jak wysoki poziom stresu i odpowiedzialności.

Unikamy masek i kombinezonów ochronnych, starając się pokazać siebie takimi, jakimi jesteśmy. Podobnie jak w piosence Glorii Gaynor „I’m What I Am” lub utworze grunge’owego zespołu Nirvana „Come As You Are”.

Trudno jest nieustannie realizować ten cel, ponieważ jest on idealistyczny…

Wyrażenie, które ktoś mi kiedyś powiedział:

„W nocy w samochodzie ignoruję wszystkie czerwone światła…
Ale jeśli mnie złapią, mówię prawdę…”.

Książka Davida Servan-Schreibera „Our Body Love Truth” również przypomina nam o tym, jak ważne jest dbanie o siebie, aby zachować współczucie i empatię wobec innych, pomagając w ten sposób pielęgnować tę pozytywną spiralę zarówno dla naszego własnego zdrowia, jak i zdrowia innych.

Kolejna książka Davida Servan-Schreibera, „Możemy pożegnać się wiele razy”, zgłębia złożoność życia, w którym sytuacje czasami wydają się dziwne lub zepsute. Nawet jeśli chcemy pozostać wierni prawdzie, „nigdy nie jest idealnie”.

„Bycie nieszczerym” może oznaczać „odgrywanie roli”, tak jak aktor wcielający się w różne postacie i style. Jednak kiedy idziemy do teatru, aktorstwo jest prawdziwym zawodem: aktorzy skupiają się na swoich rolach podczas przedstawienia, a gdy tylko schodzą ze sceny, zdejmują kostiumy i makijaż, aby powrócić do prawdziwego życia. Nie da się odgrywać roli przez cały czas.

Czasami może być konieczne podjęcie działań, na przykład podczas pogrzebów, aby ukryć emocje lub rzeczy, których nie można wyrazić otwarcie.

Jest wiele takich sytuacji; rzeczy, których nie da się powiedzieć w normalny sposób. Bardzo trudno jest być zawsze szczerym; trudno jest pozostawać w smutku. Czasami wszyscy musimy chować się za okularami przeciwsłonecznymi, aby pozostać szczerymi, pokornymi i pełnymi szacunku. Jest to złożone, ale ważne.

Czasami mówimy:

„Na wszystko jest odpowiedni moment”.

Podczas pogrzebów przeżywamy wiele różnych stanów emocjonalnych i nie możemy po prostu pominąć niektórych momentów. (W zarządzaniu nazywa się to czasem „krzywą akceptacji śmierci”). Wszystkie stany emocjonalne mają swoje znaczenie i nie można tak łatwo przejść od smutku do radości lub odwrotnie.

Abd Al Malik dobrze to wyraża w swojej piosence Valentin, mówiąc:

„To prawda, że jesteśmy w Brazzaville.
Śpiewamy, tańczymy… Tak, tańczymy, mimo że to już koniec”.

Pozostawanie wiernym sobie oznacza również bycie sobą, biorąc pod uwagę kontekst i wpływy świata.
(Podczas pogrzebów czasami jest to również okazja do świętowania, nawet jeśli może się to wydawać sprzeczne).

Udzielanie informacji zwrotnej może być sposobem na wyrażenie tego, co widzimy lub podkreślenie tego, co uważamy za interesujące. Wymaga to otwarcia się, akceptacji rzeczy takimi, jakimi są, oraz reagowania zgodnie z naszym charakterem i prawdziwym „ja”. Jest to równowaga między traktowaniem rzeczy poważnie a nie byciem ciągle poważnym. Takie podejście pomaga skupić uwagę na tym, co naprawdę ważne, i pomaga wszystkim zachować równowagę.

„Powiedz, jak jest naprawdę”

Czy wiesz, że dzieci lubią spójność? Dlaczego? Ponieważ lubią czuć się bezpiecznie. Pomaga im to polegać na rzeczywistości i rozumieć, co dzieje się wokół nich. Jeśli chodzi o ten temat, dzieci nie rozumieją ironii i często myślą, że ludzie się z nich śmieją, więc nie reagują na nią zbyt dobrze.

Ironia jest przeciwieństwem prawdy, ponieważ zazwyczaj jest formą żartobliwości. Chociaż czasami może być zabawna, nie jest zalecana w komunikacji z dziećmi.

Depresja może mieć ogromny wpływ na nasz nastrój i postrzeganie życia, w tym na naszą zdolność do pozostawania w kontakcie z rzeczywistością.

Nasza zdolność do pozostania wiernym sobie czasami zależy od naszego nastroju. Jeśli czujemy się zestresowani, nauczyciele uważności często udzielają porad, które mogą nam pomóc.

Na przykład, po prostu zanurzenie obu rąk w wiadrze z zimną wodą z lodem może pomóc nam zdać sobie sprawę, czy jesteśmy przygnębieni lub zestresowani. Kiedy jesteśmy przygnębieni, możemy nie być w stanie utrzymać rąk w zimnej wodzie, podczas gdy jeśli czujemy się szczęśliwi i zrelaksowani, możemy je bez trudu zanurzyć.

Powodem jest to, że kiedy czujemy się przygnębieni, nasz układ nerwowy staje się nadmiernie wrażliwy, ponieważ połączenia nerwowe i synaptyczne są nieustannie zaburzone. To tak, jakbyśmy stali się nadmiernie wrażliwi i nie potrafili tego kontrolować. Nasz mózg staje się znacznie bardziej wrażliwy w porównaniu do stanu, kiedy czujemy się dobrze.

Innym przykładem są zakupy: wszystkie bodźce – światła, reklamy, dźwięki – nieustannie bombardują nasz emocjonalny mózg. Ta stymulacja powoduje, że nasze emocje ulegają większym wahaniom niż podczas spokojnego czytania książki.

To samo dzieje się, gdy czujemy się przygnębieni: nasz mózg doświadcza znacznie większych wahań emocjonalnych niż wtedy, gdy jesteśmy spokojni i zrelaksowani.

Emocjonalna część naszego mózgu staje się bardziej dominująca w porównaniu z częścią logiczną, co wpływa na nasz nastrój. W takich momentach zazwyczaj nie czujemy się dobrze psychicznie ani nie potrafimy pozostać wierni innym, ponieważ znajdujemy się w stanie ciągłego przytłoczenia emocjonalnego.

Życie może być trudne w zależności od okoliczności. Niezależnie od tego, czy jesteśmy milionerami, czy bardzo biednymi, każdy z nas może pewnego dnia poczuć się źle.

Kiedy schodzimy w dół drabiny społecznej pod względem „klasy społecznej” i „bogactwa”, zazwyczaj trudniej jest czuć się komfortowo.

Ludzie ubodzy są często najbardziej narażeni na problemy związane z edukacją, ekspozycją środowiskową, dostępem do opieki zdrowotnej i kwestiami społecznymi. Z matematycznego punktu widzenia ludzie ubodzy, ze względu na swoje środowisko, są generalnie bardziej narażeni na zaburzenia depresyjne w porównaniu z osobami z wyższych klas społecznych.

Wyższe klasy społeczne mają lepsze możliwości i większą elastyczność w życiu, co pozwala im zmieniać swoją sytuację. To fakt.

To zwraca naszą uwagę na pojęcie „kontekstu”, który może być społeczny, małżeński, rodzinny lub środowiskowy.

MC Solaar wspomina:

„Kontekst jest silniejszy niż koncepcja”

Abd Al Malik stwierdza:

„W zależności od kontekstu możemy mylić mocne i słabe strony”.

Program telewizyjny „The Fresh Prince of Bel-Air” również porusza kwestię kontekstu.

Osoba zamożna nie będzie podchodzić do problemów w ten sam sposób w trudnych, ubogich warunkach, i odwrotnie, osoba uboga nie będzie podchodzić do problemów w ten sam sposób w warunkach wysokiego standardu.

Ale wszystko to pomaga nam zrozumieć, że niezależnie od naszego pochodzenia społecznego, wszyscy borykamy się z trudnościami i zmaganiami związanymi ze zdrowiem, życiem, prawdą, walką z chorobami i troską o planetę.

Wszyscy odgrywamy rolę w społeczeństwie, ponieważ jest to korzystne dla wszystkich.

Pomimo historycznego i ekonomicznego kontekstu tej kwestii, wszyscy jesteśmy zainteresowani pomaganiem ludziom wokół nas w pokonywaniu ich trudności.

Kiedy w końcu to zrozumiesz, dostrzeżesz, że jednym z największych problemów społecznych jest „ignorancja”, o czym wspomina również MC Solaar w utworze „La concubine de l’hémoglobine”. Ignorancja jest źródłem wszystkich problemów.

Jak można przeczytać w Biblii i w książce „Siedem grzechów głównych”, niektórzy twierdzą, że najgorszym grzechem jest zazdrość, ponieważ jest ona źródłem wszystkich innych grzechów.

Pomaganie osobom z naszego otoczenia może poprawić ich samopoczucie, a także sprawić, że sami poczujemy się lepiej.

Pomoc biedniejszym warstwom społecznym w sensie matematycznym pomaga też najbogatszym. Nie jest to już tylko kwestia „klasy”.

Nie ma powodu, aby czekać. Zawsze będzie coś do zrobienia; potem możemy zająć się czymś innym.

Otwarte społeczeństwo leży w interesie wszystkich. Prawda polega na uświadomieniu sobie, że wszyscy jesteśmy ludźmi, chronionymi przez otwarte społeczeństwo, system prawny i prawa człowieka.