Demorar « Vèr » (Demorar « Vèr » en francés)

Es probablament una de las causas mai importantas de la vida.
Cossí podèm èsser nosautres se sèm pas fidèls a nosautres e als autres que nos environan?

Demorar fidèl e tanben demorar dins la vertat es probablament un biais d’evitar l’artifici, ajudant a suprimir nòstra cara de pòquer e a demorar natural malgrat de problèmas coma l’estrès elevat e la responsabilitat.

Evitar las mascaras e los vestits de proteccion, ensajant de nos mostrar tal coma sèm ; coma dins la cançon de Gloria Gaynor «I’m What I Am» o dins «Come As You Are» del grop de rock grunge Nirvana.

Es dificil de manténer constantament aqueste objectiu perque es idealista…

Una expression que qualqu’un me diguèt un jorn:

De nuèch dins la veitura grill tot los senhals roges…
Mas se me trapan! Disi la vertat…

Lo libre « Our Body Love Truth » de David Servan-Schreiber nos remembra tanben l’importància de prene suenh de nosautres per manténer la compassion e l’empatia per los autres, ajudant a noirir aqueste cicle vertutós tant per nòstra pròpria santat coma per la dels autres.

Un autre libre de David Servan-Schreiber, «Podèm dire adieu mantunas còps», explòra la complexitat de la vida, ont las situacions se sentisson de còps estranhas o rompudas. Quitament se volèm demorar totjorn dins la vertat, «es jamai perfècte».

« Èsser pas vertadièr » pòt significar « jogar un ròtle », coma un actor que representa de personatges e d’estils diferents. Mas quand anam al teatre, l’interpretacion es un mestièr vertadièr : los actors se concentran sus lors ròtles pendent la pèça, e tanlèu que sortisson de l’escèna, se desvestisson de lors costumas e de lor maquilhatge per tornar a lor vida vertadièra. Es pas possible de jogar un ròtle totjorn.

De còps, caldrà que agissèm, per exemple pendent los enterraments, per cobrir las emocions o las causas que se pòdon pas exprimir dobèrtament.

I a fòrça situacions coma aquesta; causas que se pòdon pas dire d’un biais normal. Es fòrça malaisit d’èsser totjorn sincer; demorar dins la tristesa es dur. De còps, nos cal a totes nos amagar darrèr de lunetas de solelh per demorar sincer, umil e respectuós. Es complèxe mas important.

De còps disèm,

I a un moment per tot.

Als enterraments passam per mantuns estats emocionals diferents e non podèm pas simplament saltar cèrts moments. (En gestion, aquò se nomena de còps la «curba d’acceptacion de la mòrt».) Tots los estats emocionals an lor importància, e non podètz pas passar de la tristesa a la jòia, ni a l’inrevèrs, tan aisidament.

Abd Al Malik o exprimís plan dins sa cançon Valentin, en disent:

Es vertat que sèm a Brazzaville. Cantam, dançam… Òc, dançam malgrat que siá la fin.

Demorar fidèl vòl dire tanben èsser nosautres meteisses en tenent en compte lo contèxt e las influéncias del mond.
(Als enterraments, es tanben de còps un moment per celebrar, quitament se aquò pòt semblar contradictòri.)

Donar de retorns pòt èsser un mejan d’exprimir çò que vesèm o de metre en evidéncia çò que trobèm interessant. Implica de nos dobrir amb obertura, d’acceptar las causas talas coma son, e de reagir segon nòstre caractèr e nòstre vertadièr èsser. Es un equilibri entre prene las causas seriosament e pas èsser totjorn seriós. Aquesta aproximacion ajuda a mantenir l’atencion sus çò que vertadièrament importa e ajuda cadun a demorar ancorat.

Diga cossí es

Sabètz que los enfants aiman la coeréncia? Perqué? Perquè aiman se sentir en seguretat. Aquò los ajuda a se fiar de la realitat e a comprene çò que se passa a l’entorn d’eles. A prepaus d’aqueste subjècte, los enfants comprenon pas l’ironia e sovent pensan que la gent se rís d’eles, doncas i respondon pas plan.

L’ironia es lo contrari d’èsser vertadièr, pr’amor qu’es generalament una forma de jòc. Se pòt èsser divertenta de còps, mas es pas recomandada quand se comunica amb los enfants.

La depression pòt afectar fòrça nòstre umor e la manièra que percebem la vida, incluent nòstra capacitat de demorar connectats a la realitat.

Nòstra capacitat de demorar fidèls depend de còps de nòstre estat d’ànim. Se nos sentissèm estressats, los ensenhaires de plena consciéncia sovent donan de conselhs per ajudar.

Per exemple, plaçar simplament las doas mans dins un cubèl d’aiga gelada pòt nos ajudar a constatar se sèm deprimits o estressats. Quand sèm deprimits, podèm pas manténer las mans dins l’aiga gelada, al contrari, se nos sentèm alegres e relaxats, podèm las manténer submergidas sens cap de dificultat.

La rason es que quand nos sentissèm deprimits, nòstre sistèma nerviós ven tròp sensible pr’amor que nòstras connexions nerviosas e sinapticas son constantament afectadas. Es coma se venguèssem tròp sensibles sens poder o contraròtlar. Nòstre cervèl ven fòrça mai sensible que quand nos sentissèm plan.

Un autre exemple es lo far de las compras: totes los estímuls – las luses, las publicitats, los sons – bombardejan constantament nòstre cervèl emocional. Aquesta estimulacion fa que nòstras emocions fluctuen mai que quand legissèm tranquilament un libre.

Lo meteis se passa quand nos sentissèm deprimits: nòstre cervèl patís fòrça mai d’alts e de basses emocionals que quand sèm calmes e relaxats.

La partida emocionala de nòstre cervèl ven mai dominanta que la partida logica, çò que afècta nòstre estat d’ànim. En aqueles moments, generalament podèm pas nos sentir mentalament plan ni demorar fidèls als autres, pr’amor que sèm dins un estat constant de subrecarga emocionala.

La vida pòt èsser dura segon nòstras circonstàncias. Que siam milionaris o fòrça paures, tots avèm la possibilitat de nos sentir mal un jorn.

Quand descendèm dins l’escala sociala pel que fa a la «classa sociala» e a la «riquesa», es generalament mai malaisit de se sentir a l’aise.

Las personas pauras son sovent las mai exposadas a de problèmas d’educacion, d’exposicion ambientala, d’accès a la santat e de questions de contèxt social. Matematicament, las personas pauras, a causa de lor contèxt, son generalament mai tocadas per de trastorns depressius que aquelas de las classas socialas mai nautas.

Las classas socialas superioras an mai d’opcions e mai de flexibilitat dins la vida, çò que lor permet de cambiar lor situacion. Aquò es un fach.

Aquò nos atira l’atencion sus lo concèpte de «Contexto», que pòt èsser social, matrimonial, familial o ambiental.

MC Solaar fa mencion de:

Lo contèxt es mai fòrt que lo concèpte.

Abd Al Malik afirma:

Segon lo contèxt, podèm confondre los punts fòrts e las feblesas.

La seria televisiva The Fresh Prince of Bel-Air met tanben en evidéncia aquesta question del contèxt.

Qualqu’un que es ric abordarà pas los problèmas de la meteissa manièra dins un environament dificil e paure, e vice versa, qualqu’un que es paure abordarà pas los problèmas de la meteissa manièra dins un environament de nauta categoria.

Mas tot aquò nos ajuda a comprene que, quina que siá nòstra origina sociala, afrontam totes de dificultats e de luchas per la santat, la vida, la vertat, per combatre la malautiá e per cuidar de la planeta.

Totes jogam un ròtle dins la societat perque es un ganh-ganh per totes.

Malgrat lo contèxt istoric e economic que rodeja aquesta question, avèm totes un interès a ajudar las personas que nos environan amb lors pròprias dificultats.

Finalament, quand comprenes aquò, te permet de veire qu’un dels mai grands problèmas dins la societat es l’ignorància, coma explica tanben MC Solaar dins la cançon «La concubina de l’emoglobina». L’ignorància es la raïz de cada problèma.

Coma se pòt trobar dins la Bíblia e dins Los Sèt Pecats Capitals, qualques-uns dison que lo pecat mai grèu es la gelosia, pr’amor qu’es la raïz de totes los autres pecats.

Ajudar los que nos entornan pòt melhorar lor benèsser, e pòt tanben nos ajudar a nos sentir melhor.

Ajudar la classa sociala pobra ajuda tanben matematicament la classa mai rica. Aquò es pas pus simplament un problèma de «classa».

Non i a pas de rason d’esperar. I aurà totjorn de causas a far ; aprèp aquò, podèm far quicòm d’autre.

Una societat dobèrta es dins l’interès de totes. La vertat es de comprendre que sèm totes ensems coma èssers umans, protegits per nòstra societat dobèrta, nòstre sistèma juridic e nòstres dreches umans.