چگونه می‌توانیم به‌عنوان شهروندان از داده‌های شخصی خود محافظت کنیم؟

کامپیوترها و زندگی دیجیتال در طول زمان به‌طور چشمگیری تکامل یافته‌اند. با اختراع اینترنت و شبکه‌های اجتماعی، روابط آنلاین ما جایگاهی هرچه مرکزی‌تر در زندگی روزمره‌مان یافته‌اند.

استفاده از شبکه‌های اجتماعی به‌طور مداوم عادات ما و نحوه رفتارمان را تغییر داده است.

حدود سال ۲۰۱۰، جوامع متن‌باز و لینوکس شروع به هشدار دادن به مردم درباره خطرات جمع‌آوری داده‌های خصوصی توسط «GAFA» کردند — ترکیبی اختصاری که به شرکت‌های بزرگ فناوری: گوگل، آمازون، فیسبوک و اپل اشاره دارد.

حدود سال ۲۰۱۵، کمیسیون اروپا سیاست حقوقی جدیدی به نام GDPR (در فرانسوی «RGPD») را معرفی کرد که مخفف مقررات عمومی حفاظت از داده‌ها است.

این سیاست به افزایش آگاهی درباره اهمیت حریم خصوصی داده‌ها کمک کرد. درک کامل این مفهوم زمان‌بر بود، زیرا همه ما بدون آنکه پیامدهای آن را درک کنیم، داده‌ها را به اشتراک می‌گذاشتیم.

ما دریافتیم که اگر شرکتی اطلاعات خصوصی را از پروفایل‌های ما جمع‌آوری کند، ما حق داریم انتخاب کنیم چه چیزی را به اشتراک بگذاریم — مفهومی امنیتی که در فناوری‌های اطلاعات روزبه‌روز اهمیت بیشتری یافته است.

حریم خصوصی داده‌ها و اطلاعات شخصی برای همه ضروری هستند. آن‌ها بخشی از هویت ما هستند.

حفاظت از هویت ما در واقع محافظت از خودمان در برابر خطرات احتمالی است. این به ما کمک می‌کند تا دریابیم که نوعی مرز ذهنی یا مجازی وجود دارد. ممکن است این مانند یک محدودیت به نظر برسد، اما در واقع، شناخت این مرز بیشتر به ما کمک می‌کند تا اینکه مانع‌مان شود.

همان‌طور که گاهی در زبان فرانسوی می‌گوییم: «Reculer pour mieux sauter» — که به‌طور آزادانه به «چند قدم عقب کشیدن برای پرش بهتر» ترجمه می‌شود. اگرچه زبان انگلیسی ممکن است معادل دقیقی نداشته باشد، اما این ایده شبیه «به تعویق انداختن برای انجام بهتر» یا «ایستای استراتژیک» است.

(همان‌طور که سایر پیوندهای این سایت ممکن است به ما یادآوری کنند)، ما باید دوباره بیاموزیم چگونه نه تنها اطلاعات خصوصی خود، بلکه اطلاعات دیگران را نیز با احترام به خود و دیگران به اشتراک بگذاریم.

بازگشت به درون خودمان همچنین به ما کمک می‌کند تا یک «با هم» بهتر بسازیم.

ظهور GAFA و شیوه‌های جمع‌آوری داده‌های آن‌ها—خواه داوطلبانه و خواه ناخواسته—توجه را به کار دانشمندان فناوری اطلاعات جلب کرده است، که اکنون به بازاندیشی و پرسشگری واداشته شده‌اند:

• داریم چه کار می‌کنیم؟
• چطور داریم این کار را انجام می‌دهیم؟

جامعهٔ متن‌باز که اغلب در مباحث اخلاقی در علم کامپیوتر پیشگام است، آگاهی را دربارهٔ نحوهٔ استفادهٔ ما از داده‌های شخصی در زمینهٔ فناوری اطلاعات (I.T.)—به معنای واقعی کلمه، فناوری اشتراک‌گذاری اطلاعات—افزایش داده است.

این ما را تشویق می‌کند که در مورد اطلاعاتی که به اشتراک می‌گذاریم و نحوه اشتراک‌گذاری آن، آگاهانه‌تر عمل کنیم.

همچنین به یاد داشته باشید:
اگر روزی اطلاعات شخصی شما بدون رضایت منتشر شود — و موجب آسیب، خدشه‌دار شدن کرامت یا شامل محتوای جعلی باشد — شما حقوقی دارید.

همان‌طور که گاهی می‌گوییم: «جهانی دیگر ممکن است.» هیچ چیز قطعی نیست.

شما حق اقدام دارید. اگر اطلاعات شما بدون رضایت شما سرقت شده، مورد سوءاستفاده قرار گرفته یا منتشر شده باشد، شما حق بازیابی و حذف آن را مطابق عدالت و حقوق بشر دارید.

همه چیز قابل راستی‌آزمایی و بررسی است. تنها کاری که باید انجام دهید این است که با مرجع عمومی مربوطه در کشور یا مکانی که اطلاعات خصوصی شما در آن یافت شده است تماس بگیرید. همچنین می‌توانید با موارد زیر تماس بگیرید:

• پلیس
• مشاوره برای شهروندان
• وب‌سایت‌های مشاوره حقوقی مانند «ویچ؟ لیگال»
• هر دفتر حقوقی که در وب‌سایت انجمن وکلای دادگستری فهرست شده باشد

ممکن است انجام عمل دشوار به نظر برسد. ممکن است گاهی احساس ناامیدی کنیم. اما هر گام کوچک اهمیت دارد. این اطلاعات شخصی شماست.

حفاظت از داده‌های شما همچنین به حفاظت از دیگران کمک می‌کند.

اطلاعات شخصی شما ارزشمند است.
شما حق دارید به‌عنوان یک شهروند برای دفاع از حقوق انسانی و کرامت خود اقدام کنید.