
Camins, Obchectivos y Progresión
Cuan charramos d’obchectivos y progresión, podemos prener o simple eixemplo d’una gambada; bella cosa a sobén considerada como un logro personal d’o día.
Quan decidimos de fer una gambada, siempre bi ha una Salida y una Arribada. Pero si nos centramos de contino nomás en a arribada, no aduya guaire a mantener un buen humor u una actitut positiva; mas que mas si encara queda muito camín por fer.
Un enfoque más conscient ye centrar-se en o “Progreso“, en cuenta de nomás en a destinación.
Tanto si caminamos solos como en grupo, imachinando que toz avanzamos; mesmo por camins diferents, fendo frent a montanyas, islas u desiertos diferents; puede estar mentalment estimulant.
Toz aportamos destrezas, perspectivas y fortalezas diferents. En un grupo, equipo, puesto de treballo u club esportivo, ye tanto natural como esencial que os miembros tiengan capacidaz diversas.
Alavez, ¿semos de verdat en competencia l’un con l’atro? Si reflexionamos a fundo, talment no.
Imachina un evento atletico an que os participants se trían a l’azar d’a población cheneral. Beluns correrán millor, atros pedalearán millor, y asinas succesivament. Nunca no trobarás dos personas con un conchunto de habilidaz exactament o mesmo. Adonar-se d’isto puede aduyar a reducir o estrés, a competencia y a chelosía. Tamién fomenta o “chuego limpio” y nos aduya a mantener-nos optimistas;
Mirando o costau bueno d’a vida.
Un equipo con menos chelosía y competencia innecesaria a la fin se torna mas eficaz, colaborativo y harmonioso.
Estar masiau celoso u competitivo nunca no nos ferá “ganar” cosa de verdat; ixo ye nomás una ilusión. D’a mesma traza, no habríamos de preocupar-nos “masiau” por fer errors. Ye imposible vivir sin éls. De feito, a sobén aprendemos mas d’o fracaso que d’o exito.
Reducir a celosía y a competencia dentro d’un equipo aduya a reducir o estrés. Cuan formamos una imachen mental de nusatros mesmos y d’os que nos rodián, podemos mantener-nos millor centraus en o nuestro propio treballo, sin que a comparación nos distraiga. Isto enfortisce as relacions y amillora a comunicación.
Tamién podemos dar-nos cuenta de que no i hai una posición de “millor” u “peior” entre as personas.
Como en Francia a vegadas decimos:
No i hai treballo menospreciato.
Cada contribución tiene valor.
T’has dau cuenta bella vegada en un grupo de caminar, correr u ir en bici que dengún no quiere estar en zaga? Ir o zaguero puede fer sentir-te un “perdedor” u “socialment feble”. Ista sensación trescruza as mugas de chenero y cultura.
Pero si i pensamos lochicament, en qualsequier grupo, siempre i habrá belún en a zaguera posición. Ixo realment fa a belún un perdedor? Istos son nomás que constructos mentals. Toz podemos estar “Herois” u “Perdedors”, “Primero” u “Zaguero”; ye simplament una cuestión de percepción. Un día yes o primero y l’atro día o zaguero.
A competencia puede pareixer motivadora, pero a sobén leva a l’estrés y a la desconnexión.
Como se diz en o esporte:
Lo mas important ye participar.
Toz tenemos fortalezas en diferents arias. Dengún no ye bueno en tot.
O verdadero problema prencipia cuan a chent etiqueta a os atros como “perdedors”. A sobén, os que etiquetan tienen medrana d’estar etiquetaus éls mesmos.
En relaxar y acullir a ideya de que no i hai “mal puesto” ni “mal carro”, reconoixemos que toz tienen valor. Toz experimentamos “mals puestos” a vegadas; y ixo ye bien…
Ista mentalidat aduya a reducir a celosía, a competencia toxica y o estrés que i vienen. Fomenta una millor comunicación y anima a creatividat, que prospera millor en entornos pacificos.
No se puede estar verdaderament creativo en un ambient estresant u toxico. Y l’estrés ye per tot.
O sitio web HealthInYourPlanet tiene como obchectivo aduyar a reducir iste estrés. Encara que o estrés positivo puede estar motivador, aquí nos centramos en reducir a mena negativa. Reducir o estrés ye una ganancia pa toz; refuerza o esprito d’equipo y promueve a colaboración.
A vegadas, l’exito profesional plega mas fácilment compartindo un café con belún que no pas isolando-se y forzando-se masiau.
As buenas relacions nos aduyan a rendir a lo maximo. Nos permiten recibir información útil y creyar o plen emocional que nos cal pa tener exito.
Mantener os ciclos virtuosos refirma a creyatividat y a resiliencia continas; mesmo quan ixos ciclos son frachils u se creban. Hemos d’estar prestos a reconstruyir-los de cabo ta quan.
A sobén aconseguimos cosas chuntos, pero cadagún de nusatros aporta habilidaz unicas. Reconoixer as nuestras diferencias aduya a reducir a gana de comparar. Y a comparación, anque ye natural, a sobén ye improductiva.
En cuenta d’ixo, veyer a nuestra diversidat revela a nuestra riqueza colectiva:
Somos toz diferents, con bella cosa que aportar.
Reducindo o estrés, nos ubrimos, compartimos mas y contribuimos a construir Ciclos Virtuosos.

No siempre ye fácil mantener ista mentalidat, pero una vegada adoptada, se torna apegallosa. L’aduya y o compartir s’estienden de traza natural.
Piensa-lo como una rueda gran; difícil de chirar solo, pero más fácil con atros. Aduyar a os atros ye a sobén a millor traza d’aduyar-se a un mesmo. Como dicen bellas culturas:
Aduya-te a tu mesmo, y o cielo t’aduyará.
En chaponés, a chent a sobén diz “Ganbatte”; que significa “Ten corache”. En atras culturas tamién podemos decir “Fem o millor que podamos” u simplament “Cuida-te”. Sía un buen día u un mal día, tozs avanzamos a la nuestra traza.
Centrando-nos en o nuestro propio progreso y mantenendo una actitut positiva, nos tornamos más creativos y eficaces, desembolicando-nos a o nuestro maximo potencial.
Quan a competencia se desvanece, a creatividat creixe. Mos tornamos millors en o nuestro treballo, mas constants en o nuestro entrenamiento, y mas compasivos con nusatros mesmos y con os atros.
Cuan nos cuidamos, tenemos mas capacidat pa cuidar d’os de demás. Podemos reconstruyir, reparar y amillorar o que nos rodeya. Y nos hemos de recordar: somos nomás que humans; no somos indeformables.
Cuan creyamos y mantengamos un entorno pacifico, o millor ye tornar a las radices; a la plena consciencia.
Os mayestros de mindfulness a sobén explican que a o celebro li cuaca o que se siente bien. Pero o pensar en exceso tiende a alimentar os instintos primitivos (u “reptilianos”) d’o celebro de trazas que no aduyan.
Manimenos, nunca no ye masiau tarde. Siempre podemos tornar a construir o que s’ha crebau.
Como nos remera Mahatma Gandhi:
As tuyas creyencias se tornan en os tuyos pensamientos.
Os tuyos pensamientos se tornan en as tuyas parolas.
As tuyas parolas se tornan en as tuyas accions.
As tuyas accions se tornan en os tuyos habitos.
Os tuyos habitos se tornan en as tuyas valors.
As tuyas valors se tornan en o tuyo destín.
— M.K. Gandhi
Comments are closed